Een bizar geval van omslaan

Woensdagavond 26 September, we staan klaar om met een groepje onder leiding van Bertil een fraaie tocht te maken, bij de vereniging naar links en dan rechtsaf het Amsterdam Rijnkanaal op, richting jeugdland, om vervolgens de transvaalkade af te varen.

Bij de eerste overdraagplek, waar de Molukkenstraat wordt gekruist, is het al lekker donker. De lampjes gaan aan, de groep wordt iets uit elkaar geslagen. Ik zit achterin de groep, we varen relaxed verder, maar opeens hoor ik voor me in het donker een hoop kabaal. De voorste vaarders hebben een paar zwanen laten opschrikken, die vervolgens op hun indrukwekkende manier over het water gaan rennen, klappend met vleugels, om te gaan opstijgen. Prachtig zou je zeggen.

Maar, ze komen recht op mij af! De voorste zwaan is nog maar net uit het water en is en meter of drie van de punt van mijn kano verwijderd. Dat gaat niet goed, het beest draait iets bij maar gaat met zijn vleugel mij of mijn peddel rammen. Een crash lijkt onvermijdelijk. Pijnlijk voor mij en niet goed voor zwaan. Dus, in een split second besluit ik dat er maar 1 ding te doen staan, zo snel mogelijk omslaan om de zwaan vrij baan te geven.

Ziehier de Amsterdamse vlakwater variant van wat je al surfend op groot water kan overkomen wanneer een andere kajak recht op je afkomt, ook dan kan het geen kwaad om gewoon om te gaan. Verder heerlijk gevaren, het water was nog niet heel koud, ik had neopreen aan, dus niets aan de hand, niet met mij en niet met de zwaan.

Alfons Hoekstra