Op naar cuvée Zeeburgia…?

Het Nieuwbouw-team nadert het einde van hun (enorme) klus, het Groen-team is net uit de startblokken voor nieuwe uitdagingen, met Freds bezieling en deskundigheid. Een update na de eerste oproep vorige week:

Gewenste groene grassprietkes en ongewenste rode uitlopers van de Japanse duizendknoop

Gewenste groene grassprietkes en ongewenste rode uitlopers van de Japanse duizendknoop

Afgelopen maandag is rond en voor het clubhuis nieuwe humusrijke, vettige teelaarde aangebracht, gemengd met nieuw graszaad. Deze toplaag zal door de Groen Gras-commissie bestaande uit Ivar, Dick, Kata, Sarah en Fred voortdurend vochtig worden gehouden. De verwachting is dat daarmede binnen 10 dagen de eerste grassprieten duidelijk waarneembaar zullen zijn. Opnieuw verzoeken wij jullie om zoveel mogelijk te lopen over de stenen kademuur en het vlonder. Natuurlijk is het niet te voorkomen dat ook over de grond gelopen wordt. Dat is ook niet rampzalig, daar je gewicht in eerste instantie gedragen wordt door de plastic rasterkanten. En een geknakt grassprietje betekent geen dood grassprietje, maar beweegt zo’n sprietje om zich vanuit de basis te vertakken. Laat alles lekker groeien. Ga niet vermeend “onkruid” uit de grond trekken. Voorlopig laten we alles groeien. Het gras zal sowieso gaan domineren en “onkruid” zal bij maaien geleidelijk verdwijnen.

Japanse duizendknoop: één uitzondering: vooral langs de kademuur zie je voortdurend rode loten/blaadjes opkomen van een zeer hardnekkige woekeraar, nl de Japanse duizendknoop. Op zich zelf een fraaie plant die ook in het najaar zeer mooi kleurt en witte bloemen geeft, maar wij kunnen die op deze locatie niet gebruiken. Het worden grote struiken en zullen de kano’s in de weg staan. Wat te doen? Verzoek aan ieder de rode opkomende loten/bladeren voortdurend te verwijderen. Ook in de kademuren zelf. Een rode loot/blaadje wordt al heel snel groen en gaat vanaf dat moment door fotosynthese bijdragen aan de ontwikkeling van de plant. En die vindt bij deze woekeraar voor een groot deel onder de grond plaats. Als wij nu maar voortdurend de jonge rode loten en blaadjes stelselmatig blijven verwijderen, dan zullen wij uiteindelijk deze woekeraar de kop in drukken.

Saaie struikjes? De Acer campestrc!

Vraag van Erik: Heb je met de Groene Grassers misschien ook al gedachten hebt gewijd aan de begroeiiing van de stenen muur langs het Westpad (waar de gemeente nu die saaie struikjes heeft aangplant)? Het is in principe een ideale wand om druiven voor onze eigen cuvée Zeeburgia te kweken. Heb ik me laten vertellen…

bedankt voor jouw meedenken!

V.w.b. die “saaie struikjes”: daar ben ik het niet mee eens. De ACER campestre (ook Veldesdoorn of Spaanse aak) vind ik persoonlijk een heel gelukkige keuze (door de hovenier of gemeente?). Want is:

  • een goede, bladverliezende, haagstruik. Gemakkelijk  en niet veeleisend. (goed dus voor de club) Kleurt van fris groen in het voorjaar naar roodbruin in de herfst; ik stel voor hem tot een meter hoog te laten groeien en stel bij deze voor dat niemand er aan gaat knippen/snoeien; voorlopig zal ik mij van deze taak kwijten, om ervoor te zorgen dat de planten zich ontwikkelen tot een volle, compacte haag;
  • de plant, mits goed gesnoeid, zal uitgroeien tot een dichte haag (goede schulplaats voor vogels!), de plant is goed bestand tegen luchtverontreiniging en is windbestandig;
  • de plant gedijt goed in zon/halfschaduw, goede keuze dus voor deze locatie;
  • de grond moet niet te droog worden; pas als de bladeren dreigen “op half zeven” te staan, is gulle watergift goed; gul, dus niet zo maar een beetje sproeien. Het is van belang dat het water tot diep in de grond zakt en daar door de wortels wordt opgezogen; bij oppervlakkige beregening zullen de wortels niet het water diep in de grond zoeken, maar het water “gemakkelijk” aan de oppervlakte kunnen vinden; als dan een tijdje niet beregend wordt, dan kwijnen de planten door droogte weg: dus beter NIET beregenen, of hooguit heel af en toe en dan VEEL!

Maar nu jouw druiven, Erik! Het één sluit het andere niet uit: ik vind het een uitstekend idee. Het gaat hier om een beschutte muur aan de zonzijde. Hele geschikte locatie.

Volgend jaar met druiven voor cuvée Zeeburgia…?

Voorstel: we maken een degelijke, duurzame raster/trellies/pergola langs de gehele lengte van de muur  (tussen de 1 en 2 meter hoogte; daarvoor hebben we dan tot volgend voorjaar de tijd) en planten tussen de Acer campestre planten diverse VITIS vinifera (druif) planten (op 1 à 2 meter afstand). Dat planten raad ik aan in november, dan kan de plant nog goed aanslaan voor de winter en verder zijn wortels ontwikkelen, om vervolgens in het voorjaar goed uit te komen.

Belangrijk is de keuze van de variëteiten. We willen vroeg-oogstende soorten, soorten die ook bij een slechte zomer in de Nederlandse condities toch druiven gaan dragen. Zouden we bijv. mediterrane soorten kiezen, dan bestaat de kans dat bij een slechte zomer de planten geen druiven gaan dragen. Het beste ras voor de teelt in de volle grond is ongetwijfeld ‘Glorie van Boskoop’. De druiven van dit ras zijn niet zo groot, maar uitstekend van smaak.

Rassen die in de volle grond ook goed voldoen, zijn ‘Rembrands’ (blauwe druiven, rijptijd tweede helft oktober) en ‘Vroege van der Laan’ (witte druiven, rijptijd eerste helft oktober). Tegenwoordig zijn er ook eerder rijpende soorten en ook meer resistent tegen schimmelaantastingen. Voor de juiste keuze hebben we nog tijd. Ik heb vanuit eigen kwekerij vele VITIS planten vanuit Spanje geëxporteerd naar Westeuropese tuincentra en groothandels. Ik kan sowieso zorgen dat wij tegen groothandelsprijzen onze planten gaan inkopen. Wie weet hebben we in onze club ook nog wel een alchemist/vinoloog de onze weg kan plaveien naar de cuvée Zeeburgia.